Tipje van de sluier

Na enkel het lezen van de korte preview wist ik dat ik “Hebben en Zijn” moést gaan lezen. Een afkickkliniek voor mensen die van het leven moeten afkicken voordat ze helemaal dood kunnen gaan vond ik een fantastisch en controversieel concept dat ik eerder in de ‘Midnight Library’ en ‘de grote scheiding’ als een nieuwe wereld ervoer. In “Hebben en Zijn” moet Malodot compleet het leven afzweren, of de keuze maken om zijn leven over te doen waarbij het leven vrijwel exact verloopt zoals het nu is gegaan. Het is lastig om zelf niet na te gaan denken over wat je zelf zou doen in die situatie. Ik kom er in elk geval nog niet uit.
In het begin van het boek gaat het verhaal snel, het leest gemakkelijk en het liefst laat je het boek niet los. Vanaf halverwege het boek gaat het verhaal een beetje kabbelen: er gebeurt iets in de kliniek, er volgt een terugblik naar wat vóór de dood van Malodot plaatsvond, en vervolgens gebeurt er weer iets in de kliniek. Overige personages worden kort en stereotype neergezet. De overwegingen en Malodot’s verlangen naar het verder kunnen leven is er een die velen zullen herkennen.
Opeens was het boek uit, het verhaal heeft me toch niet losgelaten. Maar, na het snelle begin van het verhaal had ik verwacht dat er meer zou gebeuren, toen ik het boek sloot dacht ik ‘oké, en dit was het dus?’. Het is alsof er een tipje van de sluier is gelicht op een nieuwe wereld, en daar wil ik wel meer van weten.