Van deze schrijfster wil ik nog veel meer lezen

Op Facebook zag ik het aanbod van Quirien van Loon om haar pas uitgekomen boek ‘Geen Bereik’ als e-boek toegestuurd te krijgen. Ik vind het leuk om nieuwe schrijvers te ontdekken dus ik heb me aangemeld. Het aanbod gold voor 5 personen dus de kans dat ik uitgekozen zou worden was uiteraard niet groot, maar toch was ik een van de gelukkigen.
Ik kende het boek noch de schrijfster dus ik heb even gegoogeld. Het boek bleek in het genre ‘avonturenroman’ thuis te horen. Oeps! Daar heb ik helemaal niks mee. Maar ik ging het uiteraard wél lezen.

Nou daar heb ik geen seconde spijt van gehad. Vanaf pagina 1 zat ik in het verhaal.
Daniel, een jongen die in Brazilië is geboren en geadopteerd door Nederlandse ouders, gaat met hen en z’n zusje op hun jaarlijkse vakantie naar Minnesota. Omdat hij met de omgeving bekend is, gaat hij meteen bij aankomst ‘hiken’. Hij mist ergens een afslag en verwaalt. Zijn telefoon heeft geen bereik en is ook bijna leeg.

Hij wordt gevangen genomen door een inheems volk, de Kryjura stam. Zij leven al honderden jaren in de vallei. Deze stam leeft nog erg primitief, het zijn jagers/verzamelaars. Ze weten alles van kruiden en maken hun eigen potten en borden etc. Ze leven volgens de jaargetijden.

De stam wil Daniel, de ‘outlander’ zoals ze hem noemen, niet laten gaan omdat ze bang zijn dat hij andere outlanders naar hun vallei zal brengen. Hij heeft nog geluk, want in het verleden werden de outlanders geofferd op de brandstapel. Jericho, zoon van het stamhoofd, zorgt ervoor dat hij mag blijven leven. In het begin wordt Daniel goed in de gaten gehouden maar hij wint het vertrouwen. Hij maakt vrienden. Hij mag bijvoorbeeld leren om speren te maken en op den duur mag hij zelfs mee op jacht.

De vrouwen doen het meeste werk en zijn geheel ondergeschikt aan de mannen. Ze mogen hen (ook hun eigen ‘gezel’ (echtgenoot) zelfs niet zonder toestemming aanspreken of zelfs maar aankijken en mishandeling is iets wat er gewoon bij hoort volgens de vrouwen. Een ‘verbinding’ een soort huwelijk, gebeurt zonder toestemming van de vrouw. Slechts één vrouw heeft macht, Ise de medicijnvrouw.

Daniel vind het heel moeilijk om te zien hoe de vrouwen behandeld worden. Hij helpt Skyana, de opstandige dochter van het stamhoofd, om ervoor te zorgen dat de vrouwen ook enkele rechten krijgen. Hij leert hen stiekem om speren te werpen zodat ze ook kunnen jagen, maar daar komt een hoop trammelant van.

Hij wil nog steeds weg maar door wat er inmiddels gebeurd is (zal ik niet vertellen hier), staat hij voor een groot dilemma.

Het boek is zeer vlot geschreven in duidelijke, begrijpelijke zinnen. De schrijfster vertelt zo beeldend dat je het dorp gewoon voor je ziet. Ze introduceert nieuwe begrippen zoals ‘verbinden’ in plaats van trouwen. Ook voor de kleding die de vrouwen maken van dierenhuiden heeft ze andere woorden bedacht. Ik vind het heel bijzonder dat een 18-jarige zo’n boek kan schrijven.

Wat ik een beetje miste, was iets over de familie van Daniel. Hij ging hiken en werd gevangen genomen. Er gingen vele ‘manen’ voorbij zonder hoop voor hem op ontsnappen. Hoe beleefden zijn ouders en zusje dat? Wat deden ze? Maar misschien dat dit in de volgende boeken nog aan de orde komt.
Na het lezen van de laatste bladzijde wil je eigenlijk maar één ding: direct verder gaan met boek 2, want het wordt een trilogie.
Kan niet wachten!