trucje is uitgewerkt

Freida McFadden weet hoe je een spannend boek moet schrijven. Korte hoofdstukken, met iedere keer een cliffhanger. Plot zit zo in elkaar dat iedereen zich verdacht gedraagt, maar toch is wat mij betreft de manier waarop ze dit boek schrijft nu een trucje geworden. In het eerste deel van de hulp, was de plotwending en perspectiefwissel een regelrechte verrassing. In het tweede was dat al iets minder het geval. Nu in het derde deel zit je eigenlijk te wachten tot het zover is en dan valt het wat mij betreft ook nog behoorlijk tegen.