Zo heftig, hartverscheurend.

Ik ben geboren in 1956, trouwde in 1977 en kreeg een aantal kinderen, "netjes getrouwd" ik heb dus nooit in een situatie verkeerd als de vrouwen in het boek, maar jeetje: wat kon ik de wanhoop voelen tijdens het lezen! Ik heb ooit aangeboden de baby van mijn zusje in ons gezin op te nemen (om adoptie door een vreemde te voorkomen), omdat zij (zwanger van de tweede en niet getrouwd) volgens onze ouders en de dominee niet in staat was het kind te onderhouden. Ze hadden eigenlijk alles al geregeld voor een adoptie toen mijn zusje aangaf onder geen enkele voorwaarde haar kind af te staan. Ik kon me toen al niet voorstellen dat je als ouder je kind zou dwingen haar kind af te staan, maar het gebeurde dus (1982) nog steeds! Ik heb het niet in 1 keer uit kunnen lezen, daarvoor was het te heftig en leefde ik teveel mee met de moeders.