Even wennen, maar verfrissend perspectief

Dit boek kwam ik tegen (wederom) bij Reese's Book Club, maar las ik ook voor #TheDiverseBaseline Challenge. Het is andere manier van schrijven of verhaal dan ik gewend ben, maar daarmee moet ook gezegd worden dat ik veel las van blanke mensen die boeken schreven over blanke mensen. In Zeven dagen samen volgen we Eva, single moeder die schrijfster is van erotieke fantasy romans en die een schrijfersblok heeft. Tegelijkertijd loopt ze ook haar jeugdliefde weer tegen het lijf, heeft ze een chronische ziekte en geeft ze je een blik in de literataire wereld van zwarte schrijvers.

Het boek zorgde ervoor dat ik heel erg ging nadenken over het schrijverslandschap in Nederland en hoe niet-divers deze is. Ik denk dat 99% van de boeken dit ik heb gelezen van blanke auteurs afkomt. En als het van een BIPOC auteur afkomt gaat het vaak over slavernij verleden of oorlogen en maar weinig allerdaagse fictieve verhalen.

Dus ondanks dat het een roman is met liefde en pijn, zette het mij ook nog aan het denken! Ik was niet helemaal ondersteboven, maar ik heb me er heerlijk mee vermaakt en keek er steeds naar uit om verder te lezen.