Sylvie-2004 over Quatre-mains

Afgaande op de recensie van Crimezone hierboven heb ik me Quatre-Mains aangeschaft en er zijn een paar dingen die me toch van het hart moeten. Wat is een novelle? De recensent beschouwt dit boek (183p) als een novelle, klein gedrukt, weinig witmarge. Dat is op zich geen probleem (ook al ligt de theoretische grens van een novelle een stuk lager, minder dan 100 pagina's als ik me niet vergis uit mijn lessen Letterkunde). Wel een groot probleem is als de recensent dit als argument gaat gebruiken voor de beoordeling van een thriller. Als thriller te licht bevonden, een opgeblazen novelle? Daarom slechts drie in plaats van vier sterren!! Wat gezegd dan over meesterwerkjes zoals Het gouden ei van Tim Krabbé (94p) of The Postman always rings twice van Cain (130 p). Zijn die dan ook minderwaardig omdat ze gewoon minder pagina's beslaan? Ik vind het op zijn zachtst gezegd frappant en zelfs denigrerend en getuigen van weinig literaire visie als men kwantiteit belangrijker vindt dan kwaliteit. Voor alle duidelijkheid: ik heb genoten van Quatre-Mains en vond het een echte thriller (komaan, een boek van 180 p. is een volwaardig boek toch!). Monza, een andere thriller van dezelfde uitgeverij beslaat 120 p (daar kun je eventueel wel spreken van een novelle), maar ook dat zal ik lezen want in het kleine schuilt nu eenmaal het grote. Misschien moeten recensenten in het vervolg maar eens trachten even beknopt to the point te komen als sommige schrijvers in plaats van nodeloos woorden vuil te maken aan misplaatse beoordelingen naar vorm in plaats van inhoud.