Bijentaal

Het boek begint met beklemmende thema’s. Racisme en geestelijke en lichamelijke mishandeling. Als lezer verwonder je je erover dat dit werkelijk nog heeft plaatsgevonden in het Amerika van de jaren 60. Van daaruit ontwikkelt het boek zich als een heel bijzonder verhaal over rituelen, geloof, hoop en ten slotte acceptatie en liefde. De schrijfster is sterk in het beschrijven van details en daardoor ga je mee in het verhaal. Zo schrijft ze bijvoorbeeld: “ Ik deed de koelkast open en staarde naar de inhoud alsof ik wachtte tot de fles met grapefruitsap in mijn hand sprong en zei, hier ben ik, drink maar op. Het leek maar niet tot me door te dringen wat May aan het doen was. Soms dringen dingen van enorme omvang pijnlijk langzaam tot je door.” Ook het leven van de bijen is erg leuk beschreven. Het verband tussen de kleine cryptische inleidingen en ieder hoofdstuk op zich was me echter niet altijd duidelijk.