Andere kijk op mensen met Dementie

Met dit boek kreeg ik een andere kijk op mensen met dementie, er heerst inderdaad een soort taboe op. We hebben het er in de samenleving veel te weinig over vind ik, wat het met je doet als je dementie krijgt, of met de familie. Maar bekijk het inderdaad is, vanuit het oogpunt; wat als het je eigen oma, moeder, vader of ander familielid is? Dan wil je toch ook dat daar zo menselijk gemogelijk mee omgegaan wordt? Dat er echt naar de persoon gekeken wordt en niet naar de tijd die je daar dan voor kwijt zou zijn? Want ik weet uit eigen ervaring dat mensen met dementie vaak nog veeel meer kunnen dan je denkt, als je maar de tijd neemt en er aandacht aanschenkt kun je zoveel mooie momenten met deze mensen beleven. Het is absoluut geen aanval naar de zorg toe, want ik weet dat ze gewoon echt te weinig tijd en middelen krijgen ook. Het overgrote gedeelte zou dolgraag willen dat ze meer aandacht aan de mensen zouden kunnen geven, maar er zou vanuit de regering echt een keer wat moeten gaan veranderen.