Grote mond, klein hart

Terwijl de ingrediënten voor een heerlijke keuken bijna van iedere bladzijde afspatten en je soms lijken te willen verleiden tot uit eten gaan of zelf een uurtje de keuken onveilig te maken, gaan tegelijkertijd alle vormen van emoties langs je heen, die duiden op een gecompliceerde maar eigenlijk ook innige familie en vriendenkring.
Stukje bij beetje worden de caracters van de hoofdpersonen, vader, zoon, en anderen, zorgvuldig onthuld als bij het een voor een verwijderen van weer een uienschil.
Een langzame rollecoaster van emoties die uiteindelijk uitlopen naar het rustige moment waarop helder de liefde van de vader voor de zoon duidelijk wordt.
Die laatste bladzijden brachten bij mij herinneringen aan eigen vader naar boven: grote mond, klein hart, en gouden handen, net als de vader in dit boek.
Enige minpunt : helaas ook in dit boek gevloek, en dat kost bij mij echt altijd sterren. Ik ben nog altijd overtuigd dat vloeken en schuttingtaal niet nodig zijn om een punt te maken.