Het Scheldepeleton

Na het zien van de docu Het Scheldepeloton las ik de aanbeveling van Thijs Zonneveld om ook het boek te lezen.
Wat een plezier en ook wat een emoties.
Op het einde zat ik hele bladzijdes met tranen in de ogen, maar de prachtige beschrijvingen, de taal en ach… veel meer woorden, zinnen, bladzijdes grepen me vanaf het begin bij de keel.
Je kunt op veel manieren leven. Het leven van de beschreven renners raakt veel van ons, in ieder geval mijn leven.
Bewondering voor wie zo schrijven kan.
Ik herkende veel door o.a. eigen ervaringen.
Als een schrijver dat kan raken, is een gave.
Helm af.