Lezersrecensie
Betty
Betty
door Tiffany McDaniel, Een ode aan haar moeder Betty.
Citaat: ‘een portret van een gezin waarin liefde sterker is dan de dood’
Alleen deze zin al nodigt uit om dit boek te willen, sterker nog, te moeten lezen.
Vader Landon Carpenter, stamt af van de Cherokee, en dochter Betty zijn zeer aan elkaar verknocht, zij is de enige dochter die eruit ziet als een echte Cherokee zwart haar en getinte huid, hij noemt haar liefkozend ‘kleine Indiaan’ en wil hààr bij voorkeur de traditionele Cherokee levensstijl en kennis op alle gebied, overbrengen.
Fylosofisch bijna, ontroerend en getuigend van zoveel liefde voor het gezin en alles wat groeit en bloeit.
Het verhaal begint bij de geboorte van vader Landon in april 1909 in Kentucky. Betty noemt hem ‘een ziel uit een andere tijd’ een tijd waarin het land werd bevolkt door stammen die de aarde koesterden en respecteerden. De beste man die ze ooit heeft gekend, voorbestemd om vader te worden en een geboren echtgenoot.
Al lezende ga je van deze man houden!
Landon leert zijn vrouw, Alka de moeder van zijn kinderen, kennen op een begraafplaats in Ohio, zij zat op een zelf gemaakte lappendeken….hij is 29, zij 18…
Een tijdje later wacht ze hem op bij de fabriek waar hij werkt en vertelt dat ze zwanger is van hem. Alka’s vader mishandelt haar en noemt haar een hoer (terwijl hij zelf zijn dochter jarenlang heeft misbruikt).
Landon neemt onmiddellijk zijn verantwoording en is zo verontwaardigd dat Alka mishandeld is door haar vader, dat hij hem laat kennis maken met zijn mes en zijn dochter meeneemt, die wat spullen bij elkaar heeft gegrist in haar lappendeken.
Landon huurt een kamer en belooft Alka een goede echtgenoot voor haar te zijn…….en die woorden heeft hij waar gemaakt.
Ze vestigen zich Breathead Ohio.
En tussen 1939 en 1957 worden acht kinderen geboren, waarvan Betty de twee-na- de jongste is.
Het gezin krijgt behoorlijk wat te verwerken. Niet alle kinderen blijven leven.
Weer terug in Breathed, Shady Lane. Een groot huis, een krot, met veel land, een vrijstaande schuur, een overwoekerde veranda wildgroei, wespennesten, ravottende hagedissen, een wankel trapje….maar het wordt wel hun thuis, waar Landon zijn geneeskrachtige kruidenmengsels maakt die gretig aftrek vinden bij de mensen in het dorp èn illegaal whisky stookt die hij op een listige manier verstopt, omdat het verboden is.
Bovendien maakt Landon alle meubels die in huis komen te staan, zelf.
Betty ervaart hier voor het eerst ‘rassendiscriminatie’ als het buurmeisje met haar wil spelen die door haar moeder wordt binnengeroepen, ‘weg van dat vieze meisje’.
Ook op school wordt ze gepest en oneerlijk behandeld door de leerkracht. Maar wat een sterke ‘ziel’ deze Betty, een heerlijk mens die zich niet in een hoek laat drukken.
Lees hoe zij zich hier doorheen slaat en toch een fijne jeugd ervaart. Een absolute aanrader!
Trudy Hoogeboom van Velzen