Aangeslagen, maar een verhaal dat je gelezen móet hebben.

Wat een indrukwekkend verhaal. Meerdere emoties zijn gepasseerd. Tranen laten vallen, boze gevoelens door de situatie, maar ook gelachen - om uitspraken die Betty doet -, bovenal vooral aangeslagen. Het heeft blijvende indruk op me gemaakt. Ik ben geen lezer, maar heb dit boek in rap tempo uitgelezen. Je wordt in het verhaal gezogen, waarbij het bijna lijkt alsof je door een kiertje meekijkt met de verschillende situaties. Vol ongeloof, verbazing en verdriet.

Ook als moeder van een dochter van 3 jaar, heb ik vol ongeloof gelezen over de pittige jeugd die deze 2 ongekend lieve, zachte en pure meiden hebben moeten doorstaan. Dat raakt, en heeft mij een andere kijk op adoptie en pleegzorg gegeven. Ik hoop oprecht dat dit boek bijdraagt aan enige verandering, want dat blijkt keihard nodig te zijn.