The Masterpiece : The Watchmen

De graphic novel die ik heb gelezen is Watchmen van Alan Moore en Dave Gibbons. Het boek biedt een ander perspectief op het superheldengenre dat ik ten zeerste apprecieer. Door morele en ethische waarden, realistische personages en politieke thema’s te verweven, doorbreekt het werk de traditionele grenzen van de stripliteratuur.

De graphic novel “Watchmen” combineert op meesterlijke wijze drie overheersende genres: detective, sciencefiction en actie. Er komt een klare lijn voor tussen de hokjes wat een duidelijke scheiding aangeeft tussen de verschillende scenes, ondanks wordt er geen gebruikt gemaakt van de hokjes om perspectief aan te geven in het verhaal. Het verhaal draait rond een groepje superhelden, gekend onder de naam “Watchmen”, die de misdaad bestrijden in New York City. Binnen de voormalige superheldengroep, de Watchmen, spelen vertrouwen en verraad een centrale rol. Hoewel de leden ooit samenwerkten met een gemeenschappelijk doel, is hun onderlinge band aangetast door geheimen en morele belangen. Enkele leden van deze groep zijn onder meer, dr. Manhattan en Rorschach. Het verhaal speelt zich af in het jaar 1985 in een tijd waar er een Derde Wereldoorlog dreigt te gebeuren tussen de VS en Rusland. In het begin van het verhaal worden we geconfronteerd met de dood van een kostbaar personage wat al direct een mysterieuze sfeer zet voor de rest van het verhaal. De auteurs hebben meerdere keren zitten afwisselen tussen het verhaalperspectief en dit gaf weer wat het belang was van sommige personages in de graphic novel en hoe elk personage tot zijn recht kwam. Er worden geregeld flashbacks gebruikt in het verhaal om spanning op te wekken en de lezer extra te informeren over de achterliggende relaties tussen verschillende personages en dit heb ik enorm gewaardeerd doorgaans het boek. De graphic novel eindigde in een open einde met een mysterieuze referentie naar een eerdere gebeurtenis in het boek wat aanzet tot zelfstandig denken en fantaseren over hoe het verhaal zich verder openbloeit.

Er was een grote diversiteit aan personages in het boek die ieder hun eigen weg uitgingen en hun eigen verhaal vertelden, dit was een prachtige manier om de lezer enthousiast te houden. Het verhaal hield de spanning er constant goed in en ik verloor nooit mijn aandacht. Dit is het perfecte boek om in één keer uit te lezen, want er zijn simpelweg te veel aantrekkingspunten aan dit boek om het neer te leggen.

In conclusie vond ik dit een geweldig boek en ik raad het zeker aan aan andere geïnteresseerde lezers om dit meesterwerk ook te lezen en te beleven.