Een fietstocht als queeste

Alvast een merkwaardig boek met een magisch-realistische sfeer, die wat doet denken aan 'De trein der traagheid' van Johan Daisne. De twee hoofdpersonages, man en vrouw, dwalen rond in een soort ‘tussen- of schemergebied’, in het gezelschap van schimmen uit het verleden die hen confronteren met de, soms overmoedige, plannen, wensen en verwachtingen uit hun jeugd. Wat is er daarvan uiteindelijk terechtgekomen? De innerlijke stemmen dwingen de twee hoofdfiguren om de balans van hun voorbije leven op te maken, waardoor hun fietstocht ook een soort queeste wordt. Geschreven in een sobere stijl, met veel dialogen, korte, elliptische zinnen en volkse uitdrukkingen. Een soort mix van roman- en theatertaal, die heel suggestief werkt. Het lezen van deze roman vergt beslist een zekere 'inspanning', maar wie van een literaire schrijfstijl houdt, zal hier ongetwijfeld zijn gading vinden.