Bernie's oorlog

Een Joodse jongen, Bernard 'Bernie' Mestriz (1925 - 1999) moet in de Tweede Wereldoorlog onderduiken om zijn leven te redden. Zijn neef en dorpsgenoot, Alfred Wolf met wie hij samen onderduikt wordt samen met nog een paar onderduikers opgepakt en overleefd de oorlog niet. De onderduikers waren verraden. Beide jongens komen uit Terborg, een dorp met een grote Joodse gemeenschap met een grote synagoge en hielden een dagboek bij

Op zijn 17e begint Bernie te schrijven, op 13 april 1942. Zijn valse persoonsbewijs heeft van hem de boerenknecht Michiel Johan Schuurman gemaakt. Regelmatig lees je korte berichten over de dagelijkse gang van zaken op een boerenbedrijf. Hij schrijft ook over het weer en de oorlog zelf. Hij is goed geïnformeerd, zowel over alles wat er in Nederland gebeurde maar ook daarbuiten.

Er is echter weinig tot geen emotie in zijn woorden maar tussen de regels door kun je de spanning voelen voor het steeds opgepakt kunnen worden. Hij schrijft ook korte berichten over zijn familie. Bernie begint tijdens zijn onderduiken zelfs Hebreeuws te leren, voor zover mogelijk. Bernie heeft het dagboek van zijn vermoorde neef Alfred bewaard.

Na de oorlog gaat Bernie verder met het leren van de Hebreeuwse taal ten op 31 mei 1951 emigreert hij naar Israël. Daar trouwt hij en krijgen hij en zijn vrouw elf kinderen. Zijn naam verandert hij in Issachar, één van de namen van de zonen van Jakob, de stamvader uit het Oude Testament. Hij heeft zo’n grote invloed op de ontwikkeling van het nieuwe land dat men als eerbetoon een replica op ware grootte maakt van de oude synagoge in Terborg.

Het dagboek van Bernie wordt na zijn overlijden door de schrijver Lindwer gevonden bij de echtgenote van Bernie. Familie van schrijver Lindwer werd samen met neef Alfred opgepakt. Bijzonder is dat het dagboek de sleutel is om de verrader te ontmaskeren. Het is een bijzonder boek om te lezen. Het geeft goed inzicht in de spanning van een Joodse onderduiker, maar ook in de man zelf, niet terneergeslagen, maar doorgaan met het leven en zelfs gaan ‘studeren’.

Het boek begint met een korte inleiding van zowel Lindwer als Pennewaard met informatie over de tijd van toen en het belang van Joodse dagboeken. Dan is het dagboek van Bernie opgenomen en sluit het dagboek van Alfred het boek af. Foto’s, en een bronnen en bibliografieoverzicht maken het geheel compleet. Een echter aanrader voor liefhebbers van persoonlijke verhalen.