Lezersrecensie
Een vernieuwende blik op hoogbegaafdheid – menselijk, diepgaand en toepasbaar in elke praktijk
Als zorgverlener én onderwijsprofessional lees ik veel over hoogbegaafdheid, maar zelden een boek dat zo breed en tegelijk zo genuanceerd is als Hoogbegaafd zijn van Lore Dewulf. Het gaat niet enkel over denken op hoog niveau, maar over leven met een andere intensiteit, die alle domeinen van het bestaan doordringt.
Dewulf schrijft vanuit jarenlange ervaring met kinderen, jongeren en volwassenen – ook met uitzonderlijk hoogbegaafden – en dat voel je in elke bladzijde. Ze weet de brug te slaan tussen wetenschap en praktijk, tussen begrijpen en voelen. Haar taal is helder en precies, zonder te vereenvoudigen of te romantiseren.
Wat dit boek bijzonder maakt, is de manier waarop ze hoogbegaafdheid benadert als een manier van zijn. Ze beschrijft niet alleen de cognitieve aspecten, maar ook hoe hoogbegaafdheid het zelfbeeld, relaties en levenskeuzes beïnvloedt. Thema’s als identiteit, vriendschap, partnerrelaties, ouderschap, persoonlijke ontwikkeling en werk worden met elkaar verweven tot één geheel. Elk hoofdstuk laat zien hoe denken, voelen en doen bij hoogbegaafden sterk met elkaar verbonden zijn, en hoe het ontbreken van afstemming vaak tot vervreemding of uitputting leidt.
Voor zorgverleners en onderwijsprofessionals is dit boek een waardevol instrument. Het helpt om gedrag te begrijpen dat anders snel verkeerd geïnterpreteerd wordt, en biedt taal om in gesprek te gaan met leerlingen, cliënten of ouders. Dewulf maakt zichtbaar hoe belangrijk autonomie, verbondenheid en competentie zijn voor groei en welbevinden. Ze laat zien wat er nodig is om mensen met een hoge of uitzonderlijke begaafdheid écht te zien en te begeleiden zonder hen te reduceren tot hun potentieel.
Wat het boek bovendien sterk maakt, is de menselijke toon. Dewulf schrijft niet over hoogbegaafden, maar met hen. Ze erkent de spanning tussen kracht en kwetsbaarheid, tussen verlangen naar verbinding en behoefte aan ruimte. Daardoor leest het boek niet alleen als een professionele gids, maar ook als een uitnodiging tot zelfreflectie.
Hoogbegaafd zijn is een rijk en gelaagd werk dat verder gaat dan theorie. Het biedt inzicht, nuance en vooral perspectief. Wie met hoogbegaafden werkt – in zorg, onderwijs of begeleiding – vindt hierin een bron van herkenning én richting.
Wil je dat ik er nog een versie van maak vanuit het perspectief van iemand die met volwassenen werkt (bijv. psycholoog, coach of HR-professional)? Dat zou de toon nog iets anders leggen.
Als zorgverlener én onderwijsprofessional lees ik veel over hoogbegaafdheid, maar zelden een boek dat zo breed en tegelijk zo genuanceerd is als Hoogbegaafd zijn van Lore Dewulf. Het gaat niet enkel over denken op hoog niveau, maar over leven met een andere intensiteit, die alle domeinen van het bestaan doordringt.
Dewulf schrijft vanuit jarenlange ervaring met kinderen, jongeren en volwassenen – ook met uitzonderlijk hoogbegaafden – en dat voel je in elke bladzijde. Ze weet de brug te slaan tussen wetenschap en praktijk, tussen begrijpen en voelen. Haar taal is helder en precies, zonder te vereenvoudigen of te romantiseren.
Wat dit boek bijzonder maakt, is de manier waarop ze hoogbegaafdheid benadert als een manier van zijn. Ze beschrijft niet alleen de cognitieve aspecten, maar ook hoe hoogbegaafdheid het zelfbeeld, relaties en levenskeuzes beïnvloedt. Thema’s als identiteit, vriendschap, partnerrelaties, ouderschap, persoonlijke ontwikkeling en werk worden met elkaar verweven tot één geheel. Elk hoofdstuk laat zien hoe denken, voelen en doen bij hoogbegaafden sterk met elkaar verbonden zijn, en hoe het ontbreken van afstemming vaak tot vervreemding of uitputting leidt.
Voor zorgverleners en onderwijsprofessionals is dit boek een waardevol instrument. Het helpt om gedrag te begrijpen dat anders snel verkeerd geïnterpreteerd wordt, en biedt taal om in gesprek te gaan met leerlingen, cliënten of ouders. Dewulf maakt zichtbaar hoe belangrijk autonomie, verbondenheid en competentie zijn voor groei en welbevinden. Ze laat zien wat er nodig is om mensen met een hoge of uitzonderlijke begaafdheid écht te zien en te begeleiden zonder hen te reduceren tot hun potentieel.
Wat het boek bovendien sterk maakt, is de menselijke toon. Dewulf schrijft niet over hoogbegaafden, maar met hen. Ze erkent de spanning tussen kracht en kwetsbaarheid, tussen verlangen naar verbinding en behoefte aan ruimte. Daardoor leest het boek niet alleen als een professionele gids, maar ook als een uitnodiging tot zelfreflectie.
Hoogbegaafd zijn is een rijk en gelaagd werk dat verder gaat dan theorie. Het biedt inzicht, nuance en vooral perspectief. Wie met hoogbegaafden werkt – in zorg, onderwijs of begeleiding – vindt hierin een bron van herkenning én richting.