In één adem uitgelezen

Dat zou ik bijna zeggen, maar dat is niet helemaal waar. Tussendoor heb ik wat gegeten en gedronken en ons zoontje naar bed gebracht.... ook heb ik een aantal keer juist diep ingeademd na het wegslikken van mijn tranen bij het lezen van de gebeurtenissen waarvan je je niet voor kunt stellen hoe het is om dit mee te maken. Toch lukt het Nirky een glimp hiervan te laten zien door hoe ze de lezer meeneemt in wat er in Rosmery omgaat. Het verhaal liet me niet los en ik las het dus wel dezelfde dag uit. Het liet me achter met diepe waardering voor Rosmery en Johannes. Een bemoediging voor wie een soortgelijke ervaring heeft. Puur geschreven vanuit echtheid. Rauw, eerlijk en hoopvol.