De mens is een grote fazant

Windisch, molenaar in een Roemeens dorpje, probeert al jarenlang op een eerlijke manier de benodigde papieren te bemachtigen om met vrouw en dochter naar Duitsland te kunnen vertrekken. Uiteindelijk zwicht ook hij voor de corruptie.
In een compacte, poëtische stijl staat Herta Müller stil bij de alledaagsheid en schijnbare onveranderbaarheid van situaties en mensen.

Herta Müller (Roemenië, 1953) woont en werkt sinds 1987 in Duitsland. Voordat zij in 2009 de Nobelprijs voor Literatuur ontving, was zij al onderscheiden met onder meer de Kleistprijs, de Marieluise-Fleisserprijs en de Europese Literatuurprijs.
Bij De Geus verschenen eerder Ademschommel, Vandaag was ik mezelf liever niet tegengekomen, Hartedier, De vos was de jager, Reizigster op één been, Barrevoets in februari en De koning buigt, de koning moordt.

‘Met de concentratie van de poëzie en de zakelijkheid van het proza heeft zij het landschap van de misdeelden getekend.’ ? Het Nobelprijscomité