Een skeletje in een djatihouten kist

Indochina, 1951. Tonkin en het noorden van Annam zijn bevrijd door de Vietminh. In het zuiden vechten de Franse kolonisatoren een gemene strijd om het corrupte bewind in Saigon in het zadel te houden.

Het begon voor Ruben met een droom over raadselachtige betekenissen van drijvende bamboe vlechtwerkjes. Hij was van Javaans-Nederlandse afkomst en studeerde Volkenkunde in Leiden.
We treffen hem aan in Nha Trang, een Annamees havenplaatsje waar hij debarkeert van een Franse pakketboot, op zoek naar een klooster dat volgens zijn droom ergens in de bergen van Annam moest zijn.
Het was niet de enige reden van zijn queeste: hij had een kist geërfd met een ongewone inhoud. Bij de kist hoorde een manuscript - in zijn handen gespeeld door een oude bibliothecaris - van een familielid, die de oorlog niet had overleefd. Daarin vermeldde deze ook een klooster, van de onbekende orde van Zong. Een Chinees woord, naar hij later zou uitvinden, maar de orde scheen Japans te zijn...
Hij engageert in Nha Trang een jongen, die zijn gids zal zijn. Niet alleen dat: de jongen heeft een oma en een moeder... familie.
Ruben gaat op in het Annamese leven, trekt door wouden en bergen met Nguyen en later ook met Yen, ze reizen met smokkelschepen, oude jonken en rammelende kustvaarders van Noord naar Zuid en weer terug, door een verscheurd land in oorlog.