Het geheim van Eberwein

In 1985 verscheen Boudewijn Büchs roman De kleine blonde dood, een boek dat herdruk op herdruk haalde. Het geheim van Eberwein is daarop het langverwachte vervolg. De roman pakt de draad op van het geknakte leven van de vader uit De kleine blonde dood en beschrijft het wedervaren van de jongen zonder identiteit: een schrijnend verhaal van mislukking, onverwerkt verdriet en een desastreuze vaderbinding.
De hoofdpersoon van de roman, die Boudewijn heet, gaat op zoek naar het verleden van zijn vader in Duitsland en komt op het spoor van een vergeten componist. In Duitsland neemt de roman een uitzonderlijke wending en krijgt het verhaal bijna detectiveachtige trekken, maar er is ook - en vooral - plaats voor een immens verlangen naar de vader en het overleden kind.
Het geheim dat de hoofdpersoon najaagt, spookt op onontkoombare wijze door de hoofdstukken, die elk op zich een spiegeling zijn van de hoofdstukken in De kleine blonde dood.
Het geheim van Eberwein is in verscheidene opzichten een bijzonder boek. Na jaren krijgt de lezer eindelijk meer inzicht in het verdriet dat De kleine blonde dood zo beklemmend maakt. De roman vertelt een zonder meer huiveringwekkende geschiedenis die stukloopt in een mapje dat opgeslagen bleek in een donkere, diepe Duitse archiefkelder.