Ontbreekbaarheid

Ontbreekbaarheid bundelt tweeëndertig performancegedichten die Maya Wuytack opvoert op poëzie-evenementen in Vlaanderen en Nederland. De gedichten zijn podiumproof en hebben daardoor een directheid en een zekere flamboyante vaart.
Met prikkelende lichtvoetigheid beschrijven ze een condition humaine waarin extatische alledaagsheid, kosmische banaliteit en romantische dierlijkheid samenvloeien. Het is een poëzie vol contrasten die de paradoxen van het mens-zijn pleegt en verpleegt.
In Ontbreekbaarheid worden bepaalde uitspraken uit de gedichten als ‘echo’s’ op de aansluitende witpagina herhaald. Het wegdenken van het hele gedicht en het bovendrijven van ‘drenkelinguitspraken’ sluiten aan bij de rode draad van Ontbreekbaarheid: kostbaar zijn en tegelijk misbaar zijn. Het topje van de ijsberg dat het verborgene laat vermoeden. Feestelijk, verontrustend en troostend beschrijft Ontbreekbaarheid de misbaarheid die het leven waardeloos en tegelijk heel waardevol maakt. Wat ons ontreddert, redt ons ook. Wat ons beangstig, bevrijdt ons. Wat ons in het harnas jaagt, ontwapent ons. Wat ons als mens in vraag stelt, geeft ons bestaansrecht. De titel Ontbreekbaarheid is op dit thema geënt: ‘breekbaarheid’, ‘ontbreken’ en ‘onbreekbaarheid’ worden met elkaar als kwetsbaarheid en kracht verbonden.