Verloren levens

Dertig jaar na zijn militaire dienst ontvlucht Ziya het tumult van de stad, op zoek naar de rust van een dorp waar hij fantastische verhalen over heeft gehoord. Door zijn gruwelijke en vernederende diensttijd, en het verlies van vrouw en kind in een terroristische aanslag, is hij nooit echt in staat geweest de draad weer op te pakken. Tot hij zich losmaakt en vertrekt. Aangekomen in het dorp wordt hij warm ontvangen door zijn oude strijdmakker Kenan en diens familie, maar zijn verblijf brengt hem niet de rust waar hij op had gehoopt. Herinneringen en dromen aan vroeger dringen zich steeds weer aan hem op. Terwijl hij met het verleden in het reine probeert te komen, merkt hij dat zijn vriend iets voor hem verbergt en dat zijn aanwezigheid niet door iedereen wordt gewaardeerd.

Beeldend en indringend beschrijft Hasan Ali Toptas de verpletterende bruutheid van mensen, geeft de schoonheid van de natuur extra glans en doorgrondt de waarde van het leven met grote helderheid.

‘Verloren levens gaat over de mens. Over dat je niet kan vluchten van mensen, van de mensheid.’ – Sabitfikir ‘Een indrukwekkend verhaal.’ – Vatan