Wolken die gedachten toveren

Wolken schuiven voorbij,mijn gedachten dwalendoor een gezicht dat kijkt naar mij.Jij zag mij van daarboven en ik zag beneden in joueen gulle lach, sprankelende ogendie tot mijn verbeelding spreken mogen.Ik in dat beeld ga verdwalen,vrolijk, lief en zacht,waarna het gaat vervagen,opgelost in het blauw, wens ik dat het opnieuwzal komen opdagen.Even die mijmering, mijn dromen,dat je dichterbij zou komen,ik jouw zachte watten zou kunnen plukken,om als een kus op mijn lippen te drukken.In wolken die gedachten toveren,was ik jou en jij was mij.In dat beeld van fantasievol liefhebberenzit het verborgen verlangen,dat werkelijkheid eens de verbeelding zal veroveren.