Ode aan de eenvoud

Het verhaal van Robert van Karen van Winkel.
Ik ga me hier niet wagen aan een korte inhoud want deze wordt zeer goed verwoord op de achterflap van het boek. Wel wil ik met jullie delen wat het boek met me deed.
Wat mij het meeste trof in dit boek is dat het echt een ode is aan het gewone, simpele leven zonder te veel uitspattingen. Het is een boek dat een tegengewicht biedt tegen wat de verschillende mediakanalen ons willen laten geloven dat het altijd spannender , grootser moet zijn om betekenisvol te zijn.
Het is zeker zo dat Robert heel wat tegenslagen te incasseren krijgt maar het verhaal illustreert ook dat als er enkele mensen in je leven komen die je begrijpen en niet proberen te veranderen, dat dat voldoende kan zijn om met die tegenslagen om te gaan en er door te groeien.
De passages over het fotograferen en filmen zijn zo mooi beschreven (zonder te veel in detail te gaan) dat je echt een sfeerbeeld krijgt.
Het boek leest vlot en verveelt zeker niet al gebeurt er weinig spectaculair.