Dit is geen dagboek, of misschien wel?

Het boek ‘Dit is geen dagboek’ heb ik gekozen omdat de titel me nieuwsgierig maakte. Je wordt bij dit boek ook vanaf de eerste pagina’s meegesleept in de gedachten en de gevoelens van Boudewijn.

‘Dit is geen dagboek’ is een young adult roman en is geschreven door Erna Sassen. Dit boek neemt je mee in het moeilijke leven van Boudewijn en vertelt je veel over depressie, eenzaamheid en angsten. Ook vertelt de schrijfster over Boudewijns relaties met zijn vrienden en familie. Boudewijn is een 16-jarige puber die dus worstelt met zichzelf en zijn gevoelens, want ja, hoe zou je zelf zijn nadat je moeder zelfmoord heeft gepleegd?

Boudewijns moeder had dus zelfmoord gepleegd… En hierdoor kwam Boudewijn in een depressie, hij kwam zijn kamer niet meer uit, hierdoor kreeg hij van zijn vader de keuze. “Ofwel schrijf je elke dag iets in dit dagboek en luister je één van deze cd’s ofwel ga je naar een instelling." Boudewijn koos natuurlijk voor het schrijven in het dagboek, ook al was het tegen zijn zin, want welke 16-jarige jongen schrijft er nu nog in een dagboek? Boudewijn is natuurlijk ook omringd door liefdevolle mensen die heel erg goed voor hem zorgen, zijn oma, zijn zusje, zijn tante, Pauline (een goede vriendin) en natuurlijk zijn vader. Een tijdje na de ontmoeting met Pauline kregen ze ruzie en gaat het weer slechter met Boudewijn. Nadat die ruzie is opgelost komt Boudewijn er toch weer bovenop en ziet hij het leven weer een beetje zitten.

De manier waarop de auteur de emoties en gedachten van Boudewijn beschrijft is zeer knap gedaan. Het lijkt wel alsof je Boudewijns eigen gedachten aan het lezen bent. Hierdoor blijf je ook geïnteresseerd tijdens het lezen, want het maakt je telkens weer meer nieuwsgierig om de gevoelens en gedachten van Boudewijn te weten te komen, en dit is een heel positief aspect van het boek. Een negatief aspect van dit boek is dat het verhaal soms wat langdradig is. Bovendien vallen ze ook vaak in herhaling, want in het hele verhaal kom je telkens weer met de gevoelens van Boudewijn in contact en leer je de andere personages, zijn papa en zijn zus Pluis, niet echt kennen, zij zijn vlakke personages en dat vind ik wel jammer.

Conclusie: “Dit is geen dagboek” is een meeslepend en aangenaam boek om te lezen. Ondanks de negatieve aspecten zijn er ook veel positieve punten. Het is een aanrader voor de lezers die zich graag laten meeslepen in een personage van een boek.