Een prikkelend boek met inspirerende oefeningen

De titel van dit boek suggereert dat alle ooit opgedane ervaringen in al onze cellen gearchiveerd zijn.
Dit vond ik een dusdanige prikkelende gedachte dat ik het boek graag wilde lezen. Luis Angel Diaz beroept zich in zijn visie vooral op de kwantumfysica: het energieveld dat ons celgeheugen vormt. Ons bestaan zou zich kenmerken door een voortdurende slingerbeweging tussen het vreugdevolle, natuurlijke lichtlichaam en het onbehaaglijk voelende pijnlichaam. Verkrampingen in het lichaam stapelen zich gedurende onze levensjaren op door onze geconditioneerde en toxische overtuigingen. Door het pijnlichaam aandachtig van binnenuit te observeren, zal de pijn transformeren tot een waardig bondgenoot en zelfs een toegangspoort vormen naar het oorspronkelijke lichtlichaam.
De oefeningen in het boek zijn gericht op grondige deactivatie van het patroon van overtuigingen.
opdracht rondom ‘gevoelige snaren en triggers’ leert ons om de taal van het lichaam te verstaan. Inzicht in ons neurale netwerk zal de pijnlijke, gestolde energie weer vreugdevol en vloeibaar maken.
Ik vond het een inspirerend boek maar ik heb het twee keer moeten lezen om de verbanden goed te begrijpen en mij door de vele herhalingen en omslachtige voorbeelden heen te worstelen. De inhoud heeft wat mij betreft veel weg van een legpuzzel. De afbeelding wordt pas zichtbaar als je alle losse stukjes in elkaar past. Voor wie van puzzelen houdt zou ik het boek zeker aanbevelen.