de Ophelia meisjes

Met de Ophelia-meisjes las ik een roman waarvan ik helemaal begrijp wat de auteur hier probeert te doen, welk verhaal ze wil vertellen en welke emoties ze wil losmaken. Het is enkel echt teveel van het goede. Er gebeurd teveel om nog volledig geloofwaardig te zijn. Op deze manier een verhaal vertellen, zonder je lezers aan het oogrollen te krijgen, dat is moeilijk en de auteur slaagt er niet helemaal in.

Ik kan eigenlijk heel weinig over dit verhaal vertellen zonder spoilers te geven. Mondjesmaat laat de auteur je ontdekken wat er gebeurde in de zomer van 1973 wanneer de Ophelia-meisjes genieten van de zon en het water. Tussendoor lees je in het heden hoe Maeve, de dochter van Ruth, en Ruth zelf zich doorheen het verleden en het heden ploeteren, kijkend naar de toekomst.

De auteur schrijft vlot en weet wat ze doet en het is zeer zeker een emotioneel en aangrijpend boek. Het raakt je en sommige situaties zijn herkenbaar, enkel had ik het graag iets minder thema’s weten te bevatten.