vang de haas

De debuutroman voor de auteur en de cover alleen al is overtuigend genoeg op het boek te gaan lezen. Dit soort boek - na het lezen van de flaptekst - is mijn ding. Die focus op het menselijke en hoe dingen ons hele leven lang kunnen sluimeren en beïnvloeden. Met andere woorden, ik las dit boek dus enorm graag.

De schrijfstijl is mooi, uniek zelfs omdat de meest simpele dingen enorm mooi beschreven worden en omgekeerd. Je leest via Sara en flashbacks. Je leest hoe de dingen die voor Sara op een bepaalde manier in haar hoofd zitten niet perse overeenkomen met hoe de werkelijkheid is of was.

‘We speelden citaatje aan het begin van de universiteit, toen we nog dachten dat als je dure woorden gebruikt, mensen vanzelfsprekend aannemen dat je ook echt weet wat je zegt. Maar we waren niet meer dezelfden.’

Lana Bastasic neemt je met deze roman mee op reis met twee dames en een vriendschap die onbreekbaar leek maar nu toch barsten lijkt te vertonen. Vooral Sara lijkt moeite te hebben om in haar vriendin de Lejla te herkennen die ze kende.

Een reis waar tig gedachten hun intrede maken en zoals voorspelt in de flaptekst, pijnlijk duidelijk wordt dat de oorlog een immense impact heeft, jaren en jaren later, op iemands doen, laten en zijn. Een literaire roman zoals ik ze graag heb, een aanrader.