Meer tussen Hemel en Aarde

'Dankzij Dorien over de grens’ heb ik in één adem uitgelezen. Het is een vlot en onderhoudend geschreven terugblik op de verhuizing van Ellen en haar gezin van Maastricht naar Frankrijk. Bij het uitpakken van de verhuisdozen wordt Ellen op aangename wijze geconfronteerd met de herinneringen aan haar jeugdvriendinnetje en nichtje Dorien. Ze neemt de lezer mee naar het Maastricht en Sittard van weleer met grappige en ontroerende anekdotes over het leven in de jaren ’60 en ’70. De sterke verbondenheid die ze met haar nichtje ervaart, blijft ze ook na de plotselinge dood van Dorien voelen en die leidt dan ook tot een aantal bijzondere spirituele ervaringen. In het tweede deel van het boek beschrijft Ellen op levendige wijze de ontwikkelingen die leidden tot de verhuizing naar Frankrijk. Maar meer dan een goed geschreven ‘ik vertrek-roman’ is ‘Dankzij Dorien over de grens’ vooral ook een aansporing om je meer open te stellen voor zaken die in eerste instantie onverklaarbaar lijken en meer te leven vanuit en te vertrouwen op de eigen intuïtie.
Lees minder