Fijne historische roman

Ik had eerder al Madame gelezen over het leven van Madame Tussaud voor ze echt bekend werd van haar wassenbeeldenmusea. De Roos van Napoleon vertelt eigenlijk een soortgelijk verhaal, maar dan over Joséphine Bonaparte voor ze trouwde met Napoleon.
Het verhaal start wanneer zij als creoolse weer terugkeert naar Parijs. De wereld blijkt totaal veranderd en de titel burggravin levert alleen maar gevaar op in plaats van de status die zij kende. Ze slaat zich er goed doorheen door haar overlevingsdrang. De noodzaak van een mannelijke partner was enorm in die tijd, iets dat we ons nu niet meer voor kunnen stellen. Dat wordt goed neergezet door de schrijfster. Ook de onrust tijdens de periode van revolutie in Frankrijk is goed neergezet. Van de status van de adel, tot de gelijke rechten van de gewone arbeider. Inclusief een tijd gevangenis voor adelijke dames en heren en de macht die ook dan de heren nog uit kunnen oefenen.
Een meeslepend verhaal, dat goed is neergezet. De auteur heeft zich goed verdiept in die periode en goede research gedaan, waardoor het verhaal goed is neergezet. De schrijfstijl is fijn en het leest goed weg. Een goede concurrente/concullega van bijvoorbeeld Simone van der Vlugt.