Drijfhout ...

Vol enthousiasme dit boek gekozen op basis van beschrijving, kaft en het feit dat het lekker dik is en een vervolg heeft; die ik ook meteen maar heb gekocht.... beetje domme zet geweest want, hoewel het verhaal op zichzelf best boeiend is, is de vertelstijl ronduit slaapverwekkend.

Het verhaal wordt 'verteld' door de schrijver als ware hij de hoofdpersoon zelve. De jonge knul die getraumatiseerd meegevoerd wordt door een wrede Viking, zichzelf weet op te werken als meester botenbouwer en, na de eerste paar hoofdstukken in Jomsburg terrecht komt.
Hoe spannend dit ook klinkt; dat is het niet!

Ik kan echter niet ontkomen aan het gevoel dat ik moet doorbijten, mezelf door de regels heen moet slepen. Als een stuk drijfhout dobber ik op het kabbelende verhaal mee terwijl ik me steeds meer laat afleiden door andere zaken...het wordt één grote strijd om door de vertelstijl mijn aandacht bij het, op zich best boeiende verhaal te blijven.

Halverwege heb ik het boek weggelegd met het idee 'misschien ben ik gewoon niet in de stemming voor dit boek', dat kan....maar nu is het boek al minstens vier keer opgepakt en na enkele regels weer weggelegd. Ik denk niet dat ik ooit tot boek twee kom die, ongelezen, onder op de stapel boeken is beland. Jammer dan, want Vikingen.....daar wordt ik normaal gesproken toch best heel enthousiast van!