Je kunt alleen maar bewondering voor de auteur hebben

Bij het zien van de mooie cover van De gekleurde bastaard van Tirza Drisi wil je weten wie het kind in de schommel is en wat haar verhaal is. Hoe afschuwelijk de titel ook klinkt, je wordt meteen nieuwsgierig naar het verhaal. De subtitel geeft goed aan wat je kan verwachten. De foto's maken het boek compleet, maar het is jammer dat er niet meer foto's in staan, zoals bijvoorbeeld hoe de auteur eruit zag als bruid. Je hebt begrip dat de auteur foto's met en van haar kinderen, haar ex en andere mensen wegens privéredenen niet heeft gedeeld.
In De gekleurde bastaard vertelt Tirza Drisi haar levensverhaal. Ze vertelt hoe het is om als meisje met een bruine huidskleur in het Nederland van de jaren vijftig, zestig en zeventig op te groeien. Hoe het is om met een groot geheim en een gevoel van schaamte op te groeien. Uiteindelijk remigreert ze met haar gezin eind jaren zeventig naar Suriname waar ze in 1980 een staatsgreep meemaakt en onder dictatuur leeft. Eind jaren tachtig remigreert ze met haar kinderen terug naar Nederland waar ze in een 'hokje' wordt gestopt. Ze vertelt over wat ze in haar leven heeft meegemaakt en vertelt ook over haar familiegeschiedenis. Ze heeft haar levensverhaal verweven met de geschiedenis van Suriname en Nederland.

Lees verder op https://www.boekenblog-van-ann.nl/blog/2765280_de-gekleurde-bastaard-tirza-drisi .