Zwaluw en Arend, twee tegenpolen

Bij het zien van de schitterende cover van Zwaluw en Arend van J.D. Naaktgeboren krijg je al een vermoeden van wie het boek is. Je hebt alleen geen idee waar het boek over zal gaan. Bij het lezen van de titel vraag je je af of het over de twee vogels gaat of dat de namen van de vogels een pseudoniem zijn van twee personen of dat je het misschien wel in de hoek van de Indianen moet zoeken.
Zwaluw en Arend van J.D. Naaktgeboren is geen boek dat je even tussendoor leest als je bijvoorbeeld moet wachten tot de aardappels gaar zijn, want je moet er echt je aandacht bij houden. Je kunt er dan ook maar beter de tijd voor nemen. Als je even niet oplet, dan ben je de draad kwijt en begrijp je het niet meer. Soms moet je stukjes of een zin opnieuw lezen om te begrijpen wat er staat, wat de auteur bedoeld. Ook omdat de auteur heel veel hele lange zinnen gebruikt waarbij je goed op moet letten. Daarnaast springt de hoofdpersoon geregeld van de hak op de tak waardoor je het even niet meer snapt.
De auteur is de huid gekropen van een oude man die tegen het eind van zijn leven graag nog wat kwijt wil aan zijn kleindochter die op moment van schrijven nog te jong is om het allemaal te begrijpen, maar de hoofdpersoon hoopt dat zij ooit zijn schriften vindt en ze gaat lezen en zal begrijpen wat hij heeft geschreven.

Lees verder op https://www.boekenblog-van-ann.nl/blog/2803784_zwaluw-en-arend-j-d-naaktgeboren .