Een vrouwelijke tekst

Een geest in de keel is de poging van schrijfster Doireann ní Ghríofa om de 18e eeuwse Ierse dichteres Eibhlín Dubh Ní Chonaill haar stem terug te geven. Gefascineerd sinds haar jeugd door haar - oorspronkelijk mondeling overleverde – gedicht ‘caoineadh airt uí laoghaire’, ‘rouwklacht om art ó loaghaire’ gaat ze op zoek naar wat er nog terug te brengen is van Eibhlíns leven, ontdaan van alle mannelijke afhankelijkheid. Dat ze zelf moeder van 4 kinderen en niet wetenschappelijk geschoold is, weerhoudt haar niet, integendeel. In haar zoektocht stelt ze het vrouwelijke, en dus ook haar eigen persoon uitdrukkelijk centraal: ‘Dit is een vrouwelijke tekst’. Vanuit die invalshoek heeft ze het ook op zich genomen het gedicht opnieuw vanuit het Gaelic in het Engels te vertalen. Het origineel is achter in het boek te vinden; daar zijn ook Doireanns Engelse, én de Nederlandse vertaling van vertaalster Caroline Meijer opgenomen. Doireann ní Ghríofa voelt zich hartstochtelijk verwant met het onderwerp van haar zoektocht al is er weinig in hun levens dat overeen komt. ‘Ik zie heus wel in hoe grondig Eibhlín Dubhs leven van het mijne verschilt, maar toch kan ik het niet helpen verbanden tussen ons te leggen.’ Beide levens komen in dit boek prachtig uit de verf.