Lezersrecensie
Mijn hart en andere zwarten gaten
Een mooi boek over een meisje dat haar eigen zelfmoord pland.
Het boek gaat over de laatste 26 dagen van Aysel. In deze laatste dagen plant ze haar zelfmoord.
In het begin van het boek leer je Aysel een beetje kennen. Ze is depressief en werkt bij een telecom bedrijf met een rare baas, die alleen maar klaagt. Aysel is bang dat ze teveel op haar vader lijkt, die zit in de gevangenis. Iedereen in het dorp weet wat haar vader heeft gedaan. De klasgenoten van Aysel roddelen over haar en hierdoor zondert ze zich steeds meer af. De zwarte slak, waar Aysel het regelmatig over heeft, staat symbool voor haar depressie. Die zwarte slak geeft heel beeldend weer hoe ze zich op sommige momenten voelt.
Aysel is lid van een zelfmoord forum waar ze Roman ontmoet, een jongen die hetzelfde wil als zij. Zelfmoord plegen.
Roman komt met de eis dat het op 7 april moet gebeuren. Aysel kiest ervoor om het op die dag ook te doen, samen met Roman.
Roman en Aysel hebben eigenlijk weinig gemeen, ze hebben regelmatig discussies en hebben weinig raakvlakken. Toch is er ook chemie tussen die twee, ze stellen zich steeds meer naar elkaar open. Je merkt dat het contact tussen hun steeds beter wordt en hierdoor hoop je dat ze afzien van hun plan.
Naarmate ik ze leer kennen, begrijp ik steeds beter waarom ze uit het leven willen stappen. Ik merkte dat ik, naarmate ik verder las, hoopte dat er iets zou gebeuren waardoor ze hun plannen zouden cancelen. Ze hebben allebei hun redenen, die van Roman worden pas later in het verhaal duidelijk.
Ik kon hierdoor niet stoppen met lezen omdat ik wilde weten of ze er nog mee door zouden gaan. Ik voelde wat Aysel voelde en werd echt meegenomen in haar gedachten.
Gelukkig zit er hier en daar ook lekker wat sarcastische humor in waardoor ik Aysel alleen maar leuker ging vinden.
Naarmate het boek eindigt wordt het wel enigszins voorspelbaar, dat is wel jammer. Het lijkt wel alsof de liefde die Aysel voor Roman voelt de depressie van heeft weggenomen. Dit voelde voor mij een beetje raar, want er is verder niet zoveel veranderd aan de situatie waar Aysel zich in bevindt.
Toch is het een mooi, ontroerend en emotioneel boek. Zeker de moeite waard om te lezen!