Associatief geweld

Dit boek leest snel voor een snelle lezer, daardoor is het nog enigszins te volgen. Verhaallijn is matig uitgewerkt en vol met associatieve gedachtegangen en uitstapjes. Een beetje als het hoofd van een ADHDer. Het gaat overal en nergens naar toe.
Her en der wel mooie one liners te vinden. Ook is het verhaal rond; Jip moet een zelfportret maken en dat lukt. Uiteindelijk.