Aangename humor met een morele boodschap

Deze roman begint met een proloog. Het onheil is al geschied. Dominee Samuel Bott is bezig met het voorbereiden van zijn preek. Het wordt een begrafenispreek om de zeven slachtoffers te gedenken die omgekomen zijn bij het instorten van de klif.
Het verhaal beschrijft in zeven delen de week, voorafgaand aan de natuurramp. Ieder deel bestaat dan weer uit zeven tot negen korte hoofdstukken, die informatie geven over de personages in het hotel: de eigenaren, gasten en het personeel.
Thema's: het boek speelt twee jaar na de
Tweede Wereldoorlog. De gevolgen in het Verenigd Koninkrijk zijn nog dagelijks voelbaar. De schrijfster laat zien dat iedereen getroffen wordt door bijvoorbeeld de voedselschaarste, maar dat iedereen daar op zijn eigen manier mee omgaat.
Klassenverschillen is een ander thema. De schrijver laat de personages geen blad voor de mond nemen. Ook in hun gedachten maken zij van hun hart geen moordkuil. En medegast van lagere stand wordt gezien als dom, niet door gebrek aan scholing maar door gebrek aan hersenen . Dat levert voor de lezer komische momenten: een "lady" die leeft in een fantasiewereld en het kamermeisje zonder opleiding dat de werkelijkheid met een nietsontziende eerlijkheid onder ogen ziet.
Ook de thema's literatuur, politiek en godsdienst(verschillen) komen in het boek aan bod. Het getal zeven speelt daarbij een belangrijke rol: zeven delen (zeven dagen), zeven slachtoffers (zeven hoofdzonden)
Het verhaal gaat over 21 personages en laat een uitvergroting van menselijke eigenschappen zien, die deze personages koesteren tot het bittere einde. Gelukkig de enkeling in het boek, die in staat is tot verandering.
De laatste hoofdstukken maken duidelijk wie er uiteindelijk bedolven wordt, omdat ze in het hotel zijn op het cruciale moment. Daaraan voorafgaand is het behoorlijk druk op het pad van het hotel naar het strand.
Alhoewel tot het einde onduidelijk is wie de slachtoffers zullen zijn, is de ramp vanaf het begin onafwendbaar. De spanning zit in de onderlinge verhoudingen en in de keuzes die de personages maken. Dat bepaalt hun lot.
Er zijn parallellen denkbaar tussen de beschreven naoorlogse tijd en onze post- covidtijd. In beide situaties is er sprake van een gepolariseerde maatschappij en individuen die in (posttraumatisch) stressvolle omstandigheden niet goed in staat zijn weloverwogen keuzes te maken.
Voor de lezer is het door de goed uitgewerkte personages een aantrekkelijk boek, waarbij sommige veel sympathie op zullen roepen en andere weerzin of zelfs afgrijzen, zoals de twee moeders die zich liever niet (meer) met hun kinderen willen bezighouden.
De stijl is vlot met veel humor, van subtiel tot overduidelijke ironie. Een boek als een geslepen edelsteen, met veel facetten. Dat maakt het geschikt voor een diverse groep lezers. Alhoewel meer dan 50 jaar geleden geschreven, leest het verhaal snel en gemakkelijk door de korte hoofdstukjes. Veel leesplezier met dit boek.