Greep me niet zoals haar andere boeken.

Dit boek vond ik minder dan de andere boeken die ik heb gelezen. Het uitgangspunt is op zich prima: in hoeverre is de vader de ontvoering van zijn dochter te verwijten, als ze een prima jeugd heeft gehad, wat mogelijk niet het geval was geweest als ze bij haar moeder was gebleven. Jodi Picoult kan goed schrijven en is heel goed in staat om een verhaal goed vanuit verschillende gezichtspunten vertellen met de emoties die de verschillende personages doorvoelen. Terwijl het toch goed leesbaar blijft. Toch greep dit boek me minder dan de andere boeken die ik van haar heb gelezen. Ik krijg er niet helemaal de vinger achter waaraan dat lag. Ook in andere boeken worden er uitstapjes gemaakt, zoals hier naar Hopi-indianen. Maar hier greep me dat minder, misschien omdat er niet vanuit het perspectief van een Hopi-indiaan werd verteld, maar vanuit het hoofdpersonage. Ook het rechtszaakgedeelte kon me niet helemaal boeien, te langdradig. Het is geen slecht boek, maar niet een boek dat ik zou willen herlezen, zoals andere boeken van haar.