Lief, hartverwarmend en hilarisch!

Hij weet wie zij is, maar zij weet niet wie hij is.

“Aan dat waanzinnig leuke blonde meisje op de Northern Line met de designertas en de jurk met koffievlekken. Je stapt in op Angel, op de metro van halfacht, altijd in het stuk het dichtst bij de roltrap, en altijd op het laatste nippertje. Ik ben de gast die bij de deuren van jouw wagon staat, hopend dat je je vandaag niet hebt verslapen. Een keer iets drinken?”

De 29e jarig Nadia Fielding heeft zich voorgenomen om haar leven te verbeteren met haar nieuwe-regime-voor-een-beter-leven. Elke ochtend, wanneer ze zich niet verslaapt (wat meestal het geval is), neemt ze de metro van Angel naar London Bridge om stipt 07:30 uur. Haar eerste dag met de nieuwe voornemens loopt bijna in de soep als ze haar metro bijna mist, maar gelukkig is daar Daniel die de deuren voor haar open houdt.

Daniel Weissman heeft al een tijdje een crush op Nadia, ondanks dat hij haar maar een aantal keer heeft gezien in de metro van 07:30 uur. Hij durft haar niet aan te spreken maar wanneer zijn huisgenoot Lorenzo een grapje maakt over de krantenrubriek “Aansluiting gemist” ,waarin Londense opzoek gaan naar een persoon die zij hebben ontmoet in het openbaar vervoer, besluit Daniel een advertentie te plaatsen over Nadia. Op de ochtend dat zijn advertentie is geplaatst redt hij haar van een vertrekkende metro. Zou ze weten dat hij het is? Zou ze de advertentie hebben gelezen?

Nadia en haar vriendin Emma hebben een obsessie met de rubriek “Aansluiting gemist”. Wanneer de advertentie van Daniel geplaatst is ziet Emma gelijkenissen met Nadia, maar Nadia gelooft dit niet. Hoeveel mensen pakken wel niet de Northern line in London? Hoeveel vrouwen hebben wel niet blond haar en hoeveel daarvan hebben wel geen koffievlekken in hun jurk? Toch blijft de advertentie door haar hoofd spoken, moet ze reageren? Als Emma een reactie instuurt begint het contact tussen Nadia en Daniel via advertenties. Nadia heeft geen idee wie Daniel, beter bekend als haar metroman, is. Telkens wanneer de paden lijken te kruizen lopen ze elkaar mis. Komt Nadia erachter wie haar aanbidder is? En is het echt liefde op het eerste gezicht zoals bij Daniel?

De eerste vraag die ik mijzelf stelde op het moment dat ik de laatste bladzijde omsloeg was: “Hoe ga ik hierover een recensie schrijven zonder te spoileren?”. Kom op, dit verhaal wil je toch met iedereen bespreken? Ik heb ontzettend genoten van het verhaal.

Laura Jane Williams heeft een fijne schrijfstijl; het is humoristisch en leest vlot weg. Er komen veel hedendaagse dingen in voor wat het ook erg modern maakt. Hoewel voor mij het verhaal eerst wat traag op gang kwam kon ik het toen ik er eenmaal in zat niet meer wegleggen. Het word geschreven vanuit twee perspectieven: vanuit Nadia en vanuit Daniel. Wat ik hier fijn aan vind is dat je zo niet alleen Nadia maar ook Daniel beter leert kennen. Je ziet het verhaal van twee kanten en zo merk je ook hoeveel de twee karakters gemeen hebben én hoe vaak ze elkaar wel niet hebben kunnen ontmoeten. Ik vind de berichten die geplaatst worden tussen de twee in “Aansluiting gemist” erg leuk maar ook de situaties waar de twee in belanden. Daniel sluit je al snel in je hart met zijn emotionele en zachte kanten. Het is niet het type “badboy” wat je in veel verhalen terug vindt, maar een lieve jongen die vrouwen begrijpt en dealt met het verlies van zijn vader. Een echte romanticus én een man die er voor zijn rouwende familie is. Nadia daarin tegen vond ik persoonlijk wat minder, ze heeft wat minder diepgang dan Daniel. Ik had over haar wel wat meer willen weten. Wat ik wel heel mooi vind aan het verhaal van Nadia is haar hechte band met haar vriendinnen, ze zijn er altijd voor haar en het zijn precies de vriendinnen die je zelf ook wilt hebben..

Wat ik minder aan het verhaal vind is dat het in het begin niet snel op gang komt. Je leert vooral de personages kennen die zich richten op vrienden en familie maar niet veel op het liefdesverhaal. Ja, de advertentie is geplaatst maar het zinkt steeds naar de achtergrond. Aan de andere kant vind ik dit ook wel realistisch; je hebt wel heel veel geluk als alles meteen goed gaat. In het echte leven is het ook niet allemaal meteen “feelgood”, niet alles gaat altijd meteen goed. Daar gaat ook meestal een periode overheen. Het einde maakt het begin weer goed, wat heb ik hier van genoten!

Liefde met vertraging is een heerlijke feelgood. Lief, hartverwarmend en vol met hilarische situaties!