Origineel, erg grappig en toch ook pijnlijk

"De rode Renault stond als een uitgeklapt Zwitsers zakmes op de oprit; vier portieren open, achterklep in de lucht motorkap omhoog." Hiermee begint een herkenbare reis vol originele vondsten. Willemsen weet afwisselend komische, herkenbare en dan weer schurende en beklemmende beelden op te roepen, die me geregeld hardop lieten lachen. "Anna, mijn tipp-ex." Piet en Marjo. Friet en Mayo. Dat heb ik toch niet zo vaak bij een boek gehad.
Het verhaal lijkt in eerste instantie vooral luchtig, grappig, maar na een tweede keer lezen veranderde mijn beeld en zag ik toch ook de worsteling van een volwassen man die maar geen beslissingen kan nemen en zich daar feitelijk bij neerlegt. Tergend! Dat is niet alleen zijn eigen schuld, zeker ook die van zijn ouders die hun Kokindje, hun kleine droppie, nog altijd vertroetelen waardoor hij alles maar over zich heen laat komen. Ik denk dat menig ouder en (oudere) kinderen zich in dit boek zullen herkennen. Wat is je eigen verantwoordelijkheid, wat is de schuld van je ouders en wanneer moet je je ouders of je kind "loslaten"? Een heerlijk en origineel geschreven boek dat ondanks dat het van mij wat langer had mogen duren, ik aan veel mensen kado ga doen!