Een sterk vervolg

Voordat ik in dit prachtige verhaal dook, ben ik Vleugels van de dood met plezier gaan herlezen. In Vloek van de schimmen komen de hoofdpersonen wederom voor moeilijke keuzes te staan en dit keer wordt Brynn beïnvloed door (rouw, depressieve gevoelens en) demonische magie, waardoor haar duistere kant zich verder ontwikkelt. Toch blijft zij haar menselijkheid behouden. Hierdoor blijf ik geïntrigeerd door haar, want ook al word zij meer en meer naar de duistere kant getrokken, zij blijft in dat grijze gebied van goed en kwaad. Haar rol is niet langer reactief, Brynn emancipeert zich, en "zal zich niet langer als een pion heen en weer laten schuiven op een zwartwit schaakbord." Ze wil haar zoontje kunnen beschermen, zonder afhankelijk te zijn van anderen.

Zo maken meerdere personages een groei door, zoals o.a. Rowana en zelfs de bittere Fionna heeft me verrast. Ik heb vooral genoten van de hoofdstukken met Doran Blackthorne (een prachtig karakter), Garvan Zilverbaard en de andere "noorderlingen". Vikingachtige types die een spannende en ook wel humoristische sfeer scheppen.
In Vleugels van de dood vond ik Rowana erg aandoenlijk en vroeg me af wat er met haar zou gebeuren na de overwinning van de rebellen. In Vloek van de schimmen is zij een aantal jaren ouder. Ze kan het verleden moeilijk loslaten, maar staat ze stevig in haar schoenen, totdat ze erachter komt dat het Brynn was die haar neef Gilroy heeft vermoord…

In de eerste hoofdstukken is het weer even wennen aan de verschillende perspectieven en maken we kennis met een aantal nieuwe personages, maar ook dit boek zit weer boordevol actie en intriges, en dit keer speelt magie een grotere rol. Vragen die ik had over eerdere acties, magiërs, het vervloekte Ebbenwoud, de terugkeer van zekere personages, ze worden allemaal beantwoord. Daarover zal ik niets verklappen. Wat ik wel kan zeggen is dat de achterliggende verhalen weer goed getimed worden onthuld, en dat de boodschap "in je eigen kracht leren staan" duidelijk naar voren komt door de vrouwelijke personages. Het verhaal is uitstekend doordacht en zit structureel goed in elkaar. De karakterbogen en de samensmelting van de verhaallijnen zijn, net als in Vleugels van de dood, netjes uitgewerkt en leiden naar een spetterende dubbele climax. Ik ben weer eens aangenaam verrast en zal deze reeks zeker blijven volgen.