Niks-Koen Gubbels: Thriller of toch meer een spannende roman?

“Ik ben iets kwijt en ik wil het terug.” Dit is de zin waarmee het boek Niks door Koen Gubbels aanvangt en het beschrijft ook heel kort waar het in het boek om gaat. Doorheen het boek wordt ook duidelijk waarom deze zin niet enkel figuurlijk maar ook letterlijk geïnterpreteerd kan worden. ‘Niks’ wordt aangewend als een literaire thriller, maar heeft tijdens het lezen meer weg van een spannende roman. Het is een verhaal met weinig actie en spanning.
Niks is het debuut van de Nederlandse auteur Koen Gubbels. Hij was student aan de Rijksuniversiteit Groningen waar hij bedrijfskunde bestudeerde. Hij wou al schrijver worden sinds hij jong was, maar is pas na zijn jeugd beginnen met schrijven. Koen Gubbels staat ook bekend als bedenker van de Woord van het jaar-verkiezing.

Als liefhebber van spanning en actie ging ik op zoek naar een uiterst spannende thriller. Op de voorkant van het boek schrijft René Appel, een Nederlandse auteur van misdaadromans: ’Een nieuwe bijzondere stem in het koor van Nederlandse misdaadauteurs. Uiterst spannend (én ontroerend) tot en met de laatste pagina.’ Ook in enkele recensie op hebban.nl was te lezen dat ‘Niks’ een thriller was die buitende gebaande paden trad. Niks voldeed helemaal niet aan die verwachtingen en was verre van spannend op enkele fragmenten na.
Het boek gaat over Nik Speelman die na de scheiding van zijn vrouw in een midlifecrisis terecht komt. Hij heeft niks meer. Zijn zoon wil geen contact meer met hem, zijn vrouw heeft hem verlaten en zijn bedrijf draait slecht. Daarbovenop heeft Nik een zware drankverslaving. Na het ontvangen van een vreemde mail komt Nik in contact met de Chinese zakenman Hong Zhang. In de hoop zijn leven te beteren neemt Nik de impulsieve beslissing om naar China te reizen waar het meteen misloopt. Op het moment dat het misloopt is het verhaal spannend, maar dit is ook heel snel voorbij. Hierna gaat het verhaal weer rustig door tot tegen het einde van het boek het verhaal helemaal omslaat en het genre van roman naar thriller gaat. Daarbij vindt een opeenvolging van ongeloofwaardige gebeurtenissen plaats. Zoals een man die een kogel door het hoofd overleefd. Hierdoor is het moeilijk om je als lezer in te leven in het verhaal.
Er zijn in het boek ook veel flashbacks die teruggaan in het leven van Nik. Hierin wordt de relatie tussen Nik en zijn vader beschreven. Ook probeert de auteur de huidige relatie tussen Nik en zijn vrouw en zoon te verduidelijken. Wat maakte dat de kerngebeurtenissen in het boek vrij oppervlakkig blijven. Door het gebruik van flashbacks was het soms ook niet duidelijk of het over het heden of over het verleden ging. Dit was heel verwarrend en zorgt ervoor dat het boek niet vlot leest. Wel zorgde de flashbacks voor een verduidelijking van het verhaal zelf.
Wat ook heel spijtig is, is dat er met het feit dat Nik in de orgaanhandel terecht komt heel weinig wordt gedaan. Koen Gubbels heeft een goede keuze qua onderwerp gemaakt, maar heeft dit niet op de juiste manier uitgewerkt.
Het verhaal is bij aanvang vrij rommelig en onsamenhangend waardoor het moeilijk de aandacht van de lezer kan vasthouden. Het boek vangt aan met een reeks gebeurtenissen die weinig tot niets bijdragen aan de rest van het verhaal. Zo maakt Nik in het begin van het verhaal kennis met een Syriër die verder in het verhaal geen rol meer speelt. Pas later in het boek komt er meer structuur in het verhaal waardoor het aangenamer wordt om te lezen. De hoofdstukken in het begin van het boek zijn vrij lang wat waardoor het lezen stroef ging. Naar het einde toe werden de hoofdstukken korter en werd het aangenamer om te lezen.
De personages in het boek hadden niet veel diepgang doordat het boek in het ik-perspectief geschreven is. De lezer komt vooral veel te weten over het hoofdpersonage Nik en zijn verleden. Hierdoor komt de lezer ook veel te weten over zijn zoon Sean, maar de informatie over de nevenpersonages blijft eerder beperkt. In een fragment van het boek wordt wel het verleden van het personage Jiang aangehaald, maar dit is ook vrij oppervlakkig. Vooral de slechteriken in het verhaal hebben weinig diepgang en lijken heel sterk op elkaar waardoor ze makkelijk verwisseld kunnen worden.
De schrijfstijl van de auteur is in dit boek ook niet schitterend. Hij maakt vaak gebruik van grappige woordspelingen wat ervoor zorgt dat het verhaal luchtig blijft, maar de hoeveelheid humor in het verhaal zorgt er wel voor dat de spanning afneemt. Wat ook heel opvallend is, zijn de korte zinnen. Door het veelvuldig gebruik nam het krachtige effect die de korte zinnen in het begin hadden af. De dialogen tussen de personages waren ook vaak ongeloofwaardig zoals het gesprek tussen Nik en een Syrische man in het begin van het boek. Dit zorgde ervoor dat het verhaal ook in geloofwaardigheid afnam en het moeilijk wordt voor lezers om zich in te leven.
De epiloog op het einde van het boek gaf geen meerwaarde aan het verhaal en zou dus weggelaten mogen worden. Het einde was heel voorspelbaar en ook hier komen weer veel clichés aan bod.

Het is een goed boek om even tussendoor te lezen ter ontspanning, maar past niet in het genre van de literaire thriller. Het bevat niet voldoende actie in is vrij ongeloofwaardig. Voor lezers die graag bloedstollende thrillers lezen die moeilijk neer te leggen zijn, is dit boek geen aanrader. De lezers die graag sentimentele verhalen lezen zullen dit boek daarentegen wel goed vinden. Het onderwerp van het verhaal is heel origineel maar is niet op de juiste manier uitgewerkt wat heel spijtig is. De auteur heeft potentie, maar die is in dit boek niet tot uiting gekomen.