Het Engelse meisje - Je wordt meegezogen in haar verhaal

Het Engelse meisje gaat over Stella Whittaker. Haar passie is piano spelen en mag haar droom gaan vervullen door aan de muziekacademie van Wenen te gaan studeren. In Wenen ontmoet ze Harri Reznik (joods) en wordt verliefd op hem. Ze verblijft bij kennissen/vrienden van haar moeder de familie Krause. Dit alles speelt zich vlak voor de periode van de tweede wereld oorlog af.

Voordat ik een boek lees, bekijk ik zelf altijd de kaft. Trekt hij mij aan of juist niet? De kaft van Het Engelse meisje is zo een waar je oog opvalt en je meer van wilt weten. Je ziet een jong meisje droevig naar een piano kijken. In eerste instantie had ik aan de hand van de kaft niet verwacht dat hij over de tweede wereld oorlog deels zou gaan, maar zeker een verrassend element. Tijdens het verhaal wordt je meegenomen vanaf het begin.

Stella woont op dat moment nog in Engeland en mag auditie doen bij dr. Zaslavsky, welke een beroemd docent is. Je gaat mee op haar reis naar Wenen en haar ervaringen aldaar. Ze komt bij de familie Krause terecht en zal Engelse les gaan geven aan hun zoontje. Het verhaal loopt verder terwijl ze lessen krijgt, een vriendin leert kennen en Wenen gaat ontdekken. Ze ontmoet Harri Reznik de joodse psychiater. Alles lijkt perfect maar al, een heerlijk romantisch verhaal over verliefd worden en samen zijn. Ook al weet je dat het vlak voor de tweede wereld oorlog plaatsvindt, wil je daar stiekem nog niet aan denken.

Het boek neemt je als een snel denderende trein mee, je wilt steeds maar verder lezen en weten hoe het afloopt. Gedurende het boek komen er een paar verrassende onthullingen die ikzelf, echt niet zag aankomen. Het einde van het boek vond ik dan ook een grote verrassing, al blijven er bij mij wel een paar vragen staan die mij nog steeds bezighouden Margaret Leroy schrijft verslavend. Je wilt steeds verder lezen, je moet gewoon weten hoe het afloopt. Wat voor mij toch het belangrijkste is (naast het verhaal natuurlijk), het boek leest makkelijk weg. Ik ben zelf dyslectisch en sommige boeken kosten mij meer moeite dan andere. Dit is zo boek wat je pakt en gewoon heerlijk door kunt lezen zonder enig probleem. Ik wil dan ook zeker haar andere boek: Een liefde in oorlogstijd gaan lezen.

Dit boek krijgt van mij 4 sterren! De vijfde mist, omdat ik vragen hou aan het einde die ik graag beantwoord had gezien ☺.