Dromerig met een lichte dreiging

De schrijfster schrijft in een dromerige stijl. Door deze dromerigheid wordt afstand gecreëerd, afstand tot de wereld om je heen zoals je die ervaart na een slapeloze nacht. Hiermee wordt de slapeloosheid van Eliza mooi vormgegeven in de taal. Stilistisch is het boek mooi vormgegeven door een mix van notities, feiten en het verhaal van Eliza. Hiermee krijgt zij direct gestalte. Onderliggend aan het verhaal ligt een lichte dreiging, maar het wordt niet duidelijk wat die dreiging precies inhoudt. Voor de personages niet, die er stuk voor stuk een eigen idee over de pandemische slapeloosheid en de slaapklinieken hebben, en ook voor de lezer niet. Knap geschreven en een origineel gegeven.