De wereld is niet zoals we haar dromen, maar zoals hij is.'

Recensie naar aanleiding van deelname leesclub. Met veel vragen in korte tijd, voor mij wat veel. Plus was wel dat auteur ook deelnam aan beantwoording van de vragen, wat terug te vinden is in leesclubdiscussies. Ik twijfelde erg tussen 3 en 4 sterren. Pareltjes van taal en verdieping denken, maar ook beperkt in stukjes vanuit Erik.

Erik botst op zijn 51e op de draden, de kluwens die hij in het leven geweven heeft.
Aanleiding is dat zijn collumns over tv niet meer bij de tijd gevonden worden, lezers hebben geheugen van een goudvis, hij is teveel een brijer, vindt zijn werkgever. Dit raakt hem en hij besluit niet naar zijn werk te gaan en een soort burn-out voor te wenden.
Wat volgt is een spel met een terugblik op zijn leven in o.a. werk en relaties , met werkelijkheid, fantasie, tijd, ruimte. Zo tracht hij een proces van overspel te antidateren, zodat het gebeurd is voor zijn huidige relatie begon, en dus niet erg. En zo zijn er meer gedachtenspinsels over verlies, rouw , verloren verwachtingen en schaamte waarin de tijd ontkend wordt zodat het er wat fraaier uitziet. De goudvis en is daarbij een terugkerende kapstok waarmee hij zijn gedachten spint rond al dan niet vrijheid van de mens, al dan niet in een kom.
Ik herken processen die Kübler Ross beschrijft aan ontkenning, marchanderen, onder ogen zien , bewustworden reaIiteit en acceptatie. Een en ander speelt als een kluwen heen en weer in het etmaal waarmee hij stoeit met gedachten en hoe nu verder.

Perspectief van dit 'burn-out' etmaal is hoodzakelijk vanuit Erik beschreven. Zijn omgeving wordt m.i. weinig uitgediept, alleen vanuit zijn perspektief. Zijn omgaan met zijn verdriet over kinderloosheid beschrijft hij in aandoenlijke briefjes aan zijn niet gekregen kind.

Deze onvoorspelbaarheid van een leven vol al dan niet waargemaakte verwachtingen spelen alsmaar door zijn hoofd.
Een en ander wordt fragmentarisch in flitsen en terugblikken verwoord. Dat leidt tot soms mooie poëtische stukjes en
verhalende flitsen van herinneringen. Het vraagt soms kauwen op wat hier diepere lagen zijn voor Erik . Soms mooi, fijn, met mooie kwinkslagen, maar soms miste ik het verhalende van een roman. Het geeft ook wel het 'haperende' van de processen in Eriks beleving en geest weer.

Hoe hij verder het leven weer oppakt met zijn omgeving, met zichzelf, in hoeverre hij zijn wil tot 'anders gaan doen' daadkrachtig vorm gaat krijgen, blijft erg open. Wat ook wel weer past met hoe hij nu nog worstelt met thema's, als persoon Erik.
Benieuwd naar hoe prikkelend schrijverschap van debuutauteur zich zal ontwikkelen.