Het moet bij je passen

Untamed, oftewel 'Ongetemd leven', sprak me aan toen ik het tegenkwam in een leeslijst. Ik was al een tijdje opzoek naar een inspirerend boek dat niet direct over gezondheid, ouderschap of iets dergelijks ging. In alle eerlijkheid had ik geen idee wat ik kon verwachten, en dus ging ik er met een open blik in.

Het eerste deel van het boek was ik echt geboeid en wilde ik blijven lezen. Natuurlijk kwamen er ook allerlei onderwerpen aan bod - zoals ouderschap - waar ik oorspronkelijk niet naar had gezocht, maar dat was helemaal prima. De boodschap kwam duidelijk over en ik had zeker voldoende momenten waarop ik dacht 'goh, hier heeft ze toch wel een punt' of 'joh, op deze manier had ik het niet bekeken'.

Toen, ongeveer halverwege, kwam er een punt waarop het boek me een beetje kwijtraakte. Het betrof punten over zaken, zoals haar rol als activist, bepaalde manieren van leven en wonen, die mij persoonlijk niet wisten te raken in mijn eigen huidige omstandigheden. Dat betekent niet dat het geen punten zijn waarvan ik zeg 'sla deze bladzijden maar over'. Ze kunnen voor een andere lezer prima van toepassing zijn, maar voor mij was het bijna een reden om het boek neer te leggen. Toch, wist het boek me weer te vangen in de laatste 40 (of zo) bladzijden en heb ik het alsnog in sneltreinvaart uitgelezen.

Zou ik het boek aan iedereen aanraden? Niet per se. Veel onderwerpen die erin terugkomen vindt je ook terug in soortgelijke boeken die ik eerder zou aanraden dan dit boek. Waarom? Ik ben persoonlijk geen fan van de semi-memoir/dagboek stijl van het boek. Juist omdat een groot deel van het verhaal niet aansloot bij mij als persoon, zou ik eerder een ander boek pakken wanneer je opzoek bent naar een boek dat je inspireert om anders naar het leven te kijken. Wanneer je zoekt naar een boek dat je confronteert met je huidige patronen en hoe je daar ook uit kan breken. Dit boek voelt, voor mij, niet als een boek dat je duidelijk handvaten biedt waarmee je aan jezelf kan werken. Wel zitten er enkele handvaten in het boek verstopt, maar die moet je zelf zien te vinden.

Lang verhaal kort; het was leuk om te lezen, maar ik zou het niet graag weer doen noch het boek aanraden aan iemand die de eerste stappen zet om aan zichzelf te werken. Mits je opzoek bent naar een voorbeeld/inspiratie verhaal. In dat geval zou ik wel aanraden goed na te gaan of het boek écht bij je past als lezer (lees: past het verhaal bij je persoonlijke huidige omstandigheden, óf is het totaal niet te vergelijken met wat voor situatie in je leven dan ook). Past het niet bij je? Dan zou ik het boek zeker laten liggen.