Goede kern, maar heeft redactie nodig

"De zwerver bleef één zinnetje jammerend herhalen: 'Ze zij dood... Ze zij  allemaal dood... Zoveel bloed.' " ~ p10.

Soms zie je een prachtige jurk in de etalage hangen, in precies je lievelingskleur, maar als je hem dan aantrek is het niet wat de etalagepop had beloofd. De taille zit te hoog, het decolleté te laag, de bandjes zakken af en de stof schuurt over je huid. Dit had ik helaas ook met 'In mist gevangen'...

"Ondanks dat ze het gevoel had dat er dingen niet klopten, er continue waarschuwingsbellen afgingen in haar hoofd en hij haar echt angst aanjaagde kon ze er geen weerstand aan bieden en ging ze toch mee in zijn spel." ~ p126.

In mist gevangen is het eerste deel uit de Zwart Bloed serie en vertelt het verhaal van Anne Sommer, een 38 jarige, alleenstaande vrouw. Het begint allemaal met een brute slachtpartij vlakbij het Zuidplein in Rotterdam waar de politie de vinger niet op kan leggen. Niet lang daarna opent op diezelfde plek 'Demons Lair' en krijgt Anne een mysterieuze uitnodiging om zich te melden voor een gesprek. Daar leert zij Dion de Winter kennen. Waarom lijkt hij zoveel over haar te weten? En waarom krijgt zij, ondanks zijn aantrekkelijke voorkomen, de kriebels van die man? Zonder dat Anne het beseft verandert alles vanaf het moment dat ze hem ontmoet.
Ik wilde dit boek zo graag leuk vinden! De flaptekst sprak me enorm aan, en Shirley Ann is zo'n enorm leuke vrouw dat ik me bijna schuldig voelde tijdens het worstelen de eerste  50 pagina's. Ik heb meerdere malen het boek willen dichtslaan en het op willen geven. Toch heb ik doorgezet, puur omdat ik nieuwsgierig was naar het totaal plaatje. En eerlijk is eerlijk, het verhaal, de kern, is echt heel leuk! Het is echter voor mijn gevoel nog niet klaar, en heeft nog flink wat redactie nodig. Zinsopbouwen die niet lekker lopen, te veel spaties, komma's en hoofdletters op verkeerde plekken, het meerdere malen per pagina wisselen van perspectief en een bepaalde afstandelijkheid in de tekst zorgt ervoor dat het niet lekker wegleest. Het leest hier en daar weg als een nieuwsbericht, waarin je emotieloos informatie krijgt, en als lezer moet je een boek voelen, beleven zelfs als het even kan. Echt heel erg jammer, want het zit er zeker in, het komt alleen niet helemaal tot zijn recht.

"De dood kon een dag vrij nemen als hij bezig was. Er viel gewoon niets te halen. Alles werd verslonden." ~ p255.

Je weet hoeveel werk en liefde ergens in is gestopt, maar toch weet ik zeker dat het beter kan. Dat het er wel in zit, maar gewoon nog even flink wat schrap en schrijfwerk nodig heeft. Ik vind het echt heel erg vervelend om 2 sterren te moeten geven, maar ik zou mezelf niet recht in de ogen als ik hier meer van maak. Soms is die gun-factor echt vreselijk als je een eerlijke recensie wilt schrijven...