Het wonderbaarlijke leven van Irma Laureys

Waar ik aan moest denken toen ik het las?
Aan Jonas Jonasson: de honderdjarige man die uit het raam klom en verdween.
Net zoals bij Jonasson zat ik tijdens het lezen de hele tijd te grijnzen.
Die Irma Laureys is me er eentje! Een regelrechte wraakengel, zo geschift als wat, maar... zo fijn om te lezen. Spannend ook.
Het plezier wordt nog vergroot door de tekeningen/schilderijen. Zijn ze mooi? Hangt ervan af wat je mooi vindt, maar het is ongetwijfeld kunst, want je voelt ze in je maag. Irma's woorden voel je trouwens ook in je maag, want onder het laagje bravoure dat ze tentoonspreidt, zit een gekwetst hart. Ook zoals bij Jonasson.
Prachtig boek. Heel graag gelezen!