Connie Flipse over De moord op mijn vader

In de moord op mijn vader worden twee boeiende verhalen verteld die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken lijken te hebben.
Het eerste verhaal gaat over een vrouw van wie de identiteit voor de lezer geheim blijft. In de proloog van het boek staat ze op het punt om haar vader te vermoorden. Daarna gaat het verhaal twee maanden terug in de tijd en lees je over haar voorbereidingen voor de moord. In flashbacks krijg je een kijkje in het trieste en gewelddadige verleden van deze vrouw. Op geloofwaardige en aangrijpende wijze wordt het duidelijk waarom en op welk moment ze besluit de woede, haat en waanzin niet meer te willen verdragen.
Haar onderzoek naar de perfecte moord is erg boeiend om te lezen. In een speciaal schrift houdt ze haar voorbereidingen bij. Ook maakt ze nuttige lijstjes zoals ‘Fouten die vermeden moeten worden’ en ‘Plaatsen waar je een lijk kunt dumpen’. Het is alsof ze een script aan het schrijven is voor een misdaadserie. Het is leuk om te lezen hoe ze uit bekende boeken en t.v. series inspiratie haalt. Zeker omdat je weinig medeleven voelt voor het beoogde slachtoffer.

Het tweede verhaal gaat zowel over het moordonderzoek als over de privé levens van Anna, Julia en Ing-Marie. Al snel wordt duidelijk dat niet alleen de moordzaak gecompliceerd is maar ook het leven van deze personages. Alle drie hebben ze geheimen en problemen die oprecht en met gevoel beschreven worden. Hierdoor word je erg benieuwd of één van deze vrouwen degene is die de moord op haar vader plant. De schrijver geeft wel hints maar veel wijzer word je daar niet van zodat je door wilt lezen om erachter te komen hoe het zit.

De verhalen wisselen elkaar in korte hoofdstukken af. De moord op mijn vader zit goed in elkaar, het ene verhaal roept vooral veel medeleven op en in het andere verhaal wordt je nieuwsgierigheid voortdurend geprikkeld. En ondertussen is er ook nog een moordzaak die opgelost moet worden. Op een knappe manier weet de schrijfster dit op het einde allemaal bij elkaar te brengen. Dan weet je eindelijk hoe het zit met de moordzaak, wie de onbekende vrouw is en of ze haar plan ook daadwerkelijk uitvoert.

De schrijfstijl is prettig maar soms wel erg uitgebreid waardoor het net iets minder vlot leest. De personages worden langzaam, maar goed uitgewerkt en weten vanaf het begin te interesseren.
Het boek vind ik zeker een aanrader ondanks dat er in het begin wat moeilijk in te komen is door de vele personages en verhaallijnen die geïntroduceerd worden.