Treurig

Het boek is goed geschreven. Het Paleis van de Don Kozak is geweldig weergegeven. Je zíet de familie soms voor je.
Maar het blijft de hele tijd zo treurig. Terecht natuurlijk, het leven is bepaald niet gemakkelijk in de Oekraïne, en duidelijk ook nooit gemakkelijk geweest.
Het maakte wel, dat ik heel veel moeite had het boek uit te lezen.
Ook omdat er veel in de tijd werd gesprongen en er veel familieleden werden genoemd, die soms ook nog eens hetzelfde heetten (Kolja bijvoorbeeld).